• بررسی مطبوعات چاپ کابل 23 عقرب 1396

"رسوایی مجدد پارلمان" ،" بی برقی و محرومیت از غور تا بامیان" و "انتخابات و ضرورت تداوم  ثبات در کشور" عناوین سرمقاله روزنامه های چاپ امروز کابل است.

روزنامه ی هشت صبح در سرمقاله ای تحت عنوان "رسوایی مجدد پارلمان" چنین نوشته است :

یکی از اشتباه‌های کلان نویسنده‌گان قانون اساسی این بود که برای پارلمان افغانستان نظم حزبی در نظر نگرفتند.

نظم حزبی در پارلمان سبب می‌شود که نماینده‌گان نظارت شوند. نظم، خودش، نماینده‌گان را نظارت می‌کند.

مجموع احزابی که در پارلمان نماینده دارند، میکانیزم نظارتی‌ای می‌آفرینند که از گسترش فساد مالی و سوء‌استفاده جلوگیری می‌کند. احزاب برای این‌که در انتخابات آینده رأی بیاورند نماینده‌گان‌شان را زیر کنترول شدید می‌گیرند. احزاب سیاسی را هم رأی‌دهنده‌گان نظارت می‌کنند.

از آن‌جایی که احزاب و سازمان‌ها در انتخابات نقش دارند، نامزدان نمی‌توانند رأی بخرند.

نویسنده می افزاید :حکومت تا حال زحمت فرستادن فهرست نامزدوزیران را به پارلمان نکشیده است.

بسیاری از وزیران، سرپرست تشریف دارند و اصلاً به این فکر نیستند که به پارلمان برای رأی اعتماد بروند. مردم و کارمندان وزارت‌خانه‌ها هم وزیران سرپرست را «وزیر صاحب» می‌گویند، انگار نه انگار که پارلمانی وجود دارد. این وضعیت را فساد نماینده‌گان مجلس به وجود آورده است. تا یک پارلمان حزبی شکل نگیرد، وضع این نهاد بهبود نمی‌یابد.

" بی برقی و محرومیت از غور تا بامیان" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین امده است :

چند روز پیش، شماری از ساکنانِ ولایت غور همایشی اعتراضی زیر عنوان «راه روشنی» برگزار کردند و دست به تحصن زدند. اعضای شورای ولایتی غور نیز روز شنبه (۲۰ عقرب) به این جمع پیوستند و همه‌گی تأکید نمودند که اهالی غور از محروم‌ترین و فقیرترین شهروندانِ کشور هستند که نه از نعمتِ برق برخوردارند و نه از حقِ داشتن جادۀ اسفالت برای ارتباط با کابل و سایر شهرهایِ مهم.وقتی این اعتراض‌ را در کنار اعتراض اهالیِ ولایت‌های دیگر ـ مانند نیمروز و بدخشان و هلمند و بامیان و خوست و نورستان ـ به مطالعه بگیریم، درمی‌یابیم که فقر و محرومیت مخرج‌مشترکِ همۀ اعتراضاتِ مردمی در سراسر افغانستان است و پاسخِ حکومت به این اعتراض‌ها نیز شعارهایی پوچ و جملاتِ کلیشه‌ییِ عاری از آگاهی، برنامه و عمل می‌باشد.

نویسنده می افزاید :«توسعۀ متوازن» و «تطبیق پلان‌های انکشافی در ولایات» وقتی اساساً هیچ توسعه و پلانِ سازندگی‌ای به معنایِ واقعِی کلمه وجود نداشته باشد، عباراتی زینتی برای محافلِ رسمیِ حکومتی هستند تا آن را خوراکِ رسانه‌ها و از آن طریق، خوراکِ مردم بسازند.

«توسعه» و از آن مهم‌تر «توسعۀ متوازن»، مفهومی با یک دنیا حرف و معناست که نه‌تنها فقط با حرّافی و طوطی‌صفتیِ حکومت محقق نمی‌گردد، بلکه تنها با اتکا به دانش و آگاهی نیز نمی‌توان آن را عملی ساخت. در افغانستان، بدبختانه نگاه به همۀ عرصه‌ها و مفاهیمِ علمی، قومی و متعاقباً سیاسی است؛ چنان‌که از توسعۀ متوازن نیز بیشتر تعبیری قومی و سیاسی در اذهان وجود دارد و همۀ زحمات و اندیشه‌های سازنده پس از عبور از فیلترِ عدالتِ قومی، به رسوایی و درجازده‌گی محکوم می‌شوند؛ دقیق از همین‌روست که ما از کابل گرفته تا بدخشان و قندهار، کمتر نشانی از توسعه و به‌ویژه توسعۀ متوازن به چشم می‌بینیم.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان  "انتخابات و ضرورت تداوم  ثبات در کشور" چنین نوشته است :

کمیسیون مستقل انتخابات ارزیابی مراکز رای دهی در ولایات را آغاز کرده است. این ارزیابی مشخص می‌کند که کدام ولسوالی‌ها به دلیل ناامنی و تهدید گروه‌های مخالف دولت برگزاری انتخابات در آن‌ها ممکن نیست. این کمیسیون می گوید که مراکز رأی دهی 14 ولایت مشخص شده است. در این ولایت ها در مجموع بیش از ۲۸۰۰ مرکز رای دهی تصویب و مکان‌های آن مشخص شده است.

در پایان نویسنده می افزاید :انتخابات یک اصل مهم برای تأمین امنیت، حفظ ثبات و تداوم نظام سیاسی فعلی به شمار می رود. اصل حاکمیت ملی بر اساس قانون اساسی متعلق به مردم افغانستان است که توسط نمایندگان آنها به صورت مستقیم و غیر مستقیم انتخاب می شوند. بنابراین انتخابات تجلی اراده مردم و مجوز مشروعیت نظام است.

23 عقرب 1396, 13:03 کابل
Comments