• فاطمه ، فاطمه است ( 3 )
    فاطمه ، فاطمه است ( 3 )

آغاز عمر فاطمه با شدت مبارزات و سختی هایی که بر خانه پیامبر سایه افکنده بود ، همزمان بود .

آغاز عمر فاطمه (س)، با  شدت مبارزات و سختیهایی که بر خانه پیامبر سایه افکنده بود ، همزمان بود.

 پدر ، امین مکه و برگزیده وحی، رنج رسالت بیداری خلق را بر دوش می‌کشید و دشمنی دشمنان خلق را و مادر، بانوی ثروتمند قریش ، تیمار همسر محبوب خویش را داشت. فاطمه اگر چه کودکی بیش نبود ، با نخستین تجربه‌های کودکانه‌اش از این دنیا، طعم رنج و اندوه و خشونت را می‌شناخت. چون بسیار کوچک بود می توانست آزادانه بیرون آید و از این امکان برای همراهی با پدر استفاده می کرد . او می دانست که پدرنمی تواند دست طفل خود را بگیرد و او را در کوچه‌ها و بازارهای شهر به  آرامی گردش دهد. پیامبر همیشه تنها می‌رفت و با آوای توحید در موج دشمنی و کینه شهر غوطه  می‌ خورد و خطر از همه سو در پیرامونش می‌چرخید. دخترک ، که از سرنوشت و سرگذشت پدر آگاه بود، او را رها نمی‌کرد.

 

فاطمه بارها می دید که پدر، با مهربانی در میان انبوه مردم بازار می ایستد و آنان را به نرمی به رستگاری فرا می خواند . مردم ، اما ، او را به سختی می رانند و جز به استهزاء و دشنام ، او را پاسخ  نمی گویند . پدر ، تنها اما همچنان مصمم و صبور به سوی جمعی دیگر می رود و سخن خویش را از سر می گیرد . در پایان، خسته و بی ثمر ، اما مانند پدران دیگر کودکان که از کار بازمی گردند تا اندکی بیاسایند ، دوباره بر سرکار خویش باز می گردد.

تاریخ یاد می‌کند روزی که محمد را در مسجد‌الحرام به دشنام و کتک گرفتند، فاطمه خردسال با فاصله کمی به تنهایی ایستاده بود و نگاه می‌ کرد . سپس پدر را تسلی داد و همراه او  به خانه بازگشت. و نیز روزی دیگر که پدر در مسجد‌الحرام به سجده رفته بود، دشمن ، شکمبه گوسفندی را بر سرش انداخت . ناگهان فاطمه کوچک ، خود را به پدر رسانید و آنرا برداشت و با دستهای کوچک و مهربانش سر و روی پدر را پاک کرد و او را نوازش کرد و به خانه باز آورد . پیامبر نیز مهر او را این چنین پاسخگو بود که : «فداک ابوک یا فاطمة» پدرت به قربان تو باد ای فاطمه

مردم، که همیشه شاهد حضور این دختر لاغر اندام و ضعیف در کنار پدر قهرمان و تنهایش بودند و می‌دیدند که  چگونه او را پرستاری می‌ کند و می‌ نوازد و با  رفتار معصومانه و مهربانش او را تسلی می‌بخشد ، همچون  پیامبر، به او لقب دادند : اُم اَبیها (مادر پدرش)

 

فاطمه (س) ، مادر و ریشه و اساس همه ی خیرات در عالم است که خداوند مهربان او را به واسطه  رحمت واسعه اش ، وسیله ای برای نیل انسانها به کمال قرار داده است تا با بهره مندی از حقیقت ملکوتی و نورانی این بزرگوار ، مسیر سعادت را طی کنند  .

و نیز اینکه ، فاطمه زهرا(س) چشمه ای است که هرکس به اندازه تشنگی و قابلیت خود از آن سیراب می‌شود. در سخن بزرگان آورده شده : «کان النبی فاطمة و فاطمة هی النبی» «پیامبر ، فاطمه بود و فاطمه ، همان پیامبراست .» این کلام نورانی عظمت وجودی فاطمه زهرا را نمایان می‌سازد . فاطمه ، اصل وجود پیامبر است و همچون پدر، محبوب حضرت حق ، خداوند او و فرزندانش را مدح کرده است . وجود مقدس نبی مکرم اسلام(ص) با تأسی از خداوند ، به فاطمه محبت خاص دارد . پیامبراکرم(ص) حبیب الله است و خود محبوبه‌ای دارد که نهایت ارادتش را به او ، به عالم اعلام می‌کند و این محبوبه ،  فاطمه است.

 

15 حوت 1396, 11:59 کابل
کامنت