•  بررسی مطبوعات چاپ کابل 7 سنبله 1397

"صلح مستلزم انعطاف است"،" حکومت تنها در سیاست خارجی دستاورد خوب دارد" و "برد غنی شکست اتمر"

"صلح مستلزم انعطاف است" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

محمد اشرف‌غنی، رییس حکومت وحدت ملی، در تماسی با وزیر خارجه روسیه، نشست مسکو را به تعویق انداخته است.

قرار بود در این نشست طالبان نیز حضور یابند و این مساله برای دولت افغانستان سنگین تمام شده است؛ زیرا این سوال مطرح بوده است که طالبان به عنوان یک طرف در این نشست شرکت می‌کنند آنهم در نشستی که دولت‌ها در آن شرکت میداشته باشند. همین مساله سبب شد که دولت افغانستان پیشنهاد کند که این نشست به تعویق و تاخیر انداخته شود. این در حالی است که تاکنون هیچ یک از نشست‌هایی که در مورد صلح افغانستان راه‌اندازی شده‌است نتیجه‌یی در پی نداشته است.

ماندگار می افزاید :

افغانستان نباید فرصت‌هایی را که برای صلح فراهم می شود به سادگی از دست بدهد.

از جمله نشست مسکو البته با اشتراک همه طرح های دخیل می‌تواند نقطه آغازی برای یک حرکت جدید در روند صلح افغانستان تمام شود.لذا باید اذعان نمود که صلح تنها پدیده است که می‌تواند با خود تمامی خوشبختی‌ها و امیدها وآرمان‌های دیرینه هر ملت بخصوص ملت افغانستان را جامه عمل بپوشاند. نیاز مردم افغانستان به صلح، فراتر از مصالحه با مخالفین است و این به معنی این است که باید تمام عواملی که باعث ایجاد تنش و اختلافات در میان مردم می‌شود، شناسایی شده و از بین برده شوند. برای دست یافتن به صلح انعطاف هایی نیز لازم است که نباید زیاد آن را سخت گرفت.

" حکومت تنها در سیاست خارجی دستاورد خوب دارد"  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

در دورۀ حکومت وحدت ملی، بزرگترین چالشهای اجتماعی و سیاسی در سطح داخلی افغانستان اتفاق افتادند که پیامدهای کلانی نیز برجای گذاشته اند. اختلافات قومی در دورۀ حکومت وحدت ملی به زشتترین صورت، پدیدار گردیدند. قانون اساسی جدید افغانستان بعنوان یک سپهر کلان، تاحدودی اقوام افغانستان را دور هم جمع کرده بود. اما در حکومت وحدت ملی، شرایط طوری پیش آمد که انسجام اقوام بی رحمانه از هم گسیخته شد. اقوام افغانستان از لحاظ ذهنی به شدت از هم فاصله گرفت و حتی ادبیات نفرت خلق گردید. حکومت در مدیریت این بحران اجتماعی، تقریبا ناکام ظاهر گردید
در این پریشان احوالی، حتی خود حکومت به دامن زدن به اختلاف های قومی متهم گردید و طرف قضیه قرار گرفت.

نویسنده می افزاید : 

عراق و افغانستان به عنوان دو کشور پسامنازعه خیلی باهمدیگر مشابهت های نزدیک دارد. حکومت عراق در سالیان اخیر، نخستین کاری که کرد، با قبولی تمام هزینه های احتمالی میان اقوام مختلف و مذاهب مختلف در کشور عراق یک انسجام  و مشارکت بسیار گسترده و مثال زدنی را عملی ساخت. حکومت عراق پس از آن انسجام داخلی توانست که رمق از دست رفته اش را باز یابد و با اقتدار تمام دوباره برمسایل مسلط شود. چنین هم شد.در افغانستان اما چنین نشد

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در مطلبی تحت عنوان "برد غنی شکست اتمر" چنین نوشته است: 

تنش در روابط میان ریاست جمهوری و شورای امنیت که منجر به استعفای آقای حنیف اتمر شد، ناشی از سماجت آقای اتمر برای اشتراک افغانستان در نشست مسکو و گفت‌وگوی رودرروی طالبان و حکومت به عنوان دو قدرت هم سطح بود. آن‌گونه که آقای اتمر هم در متن استعفانامه اش نوشته است، با رهبری حکومت در زمینه‌های «تحکیم روابط منطقوی و بین‌المللی کشور» دچار اختلاف نظر بوده است.

ناهم‌آهنگی و اختلاف نظر در مورد سیاست‌های منطقه‌ای میان اشرف‌غنی و حنیف اتمر را می‌توان در محور بازی‌های مرتبط به انتخابات نیز تحلیل کرد. با آن‌که باری سخن‌گوی شورای امنیت افواهات مربوط به نامزدی آقای اتمر در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده را رد کرد، اما ماجراهای انتخاباتی که آقای اتمر به آن در استعفانامه اش اشاره کرده است، می‌تواند نشانه‌ای از تمایل او برای رفتن به انتخابات سال بعد باشد.

در پایان هشت صبح می افزاید : 

گر اشرف غنی خواهان رفتن حنیف اتمر به انتخابات نباشد، باید برای حل آنچه که آقای اتمر او را در استعفانامه اش متهم کرده است (اصلاح سیاست‌ها در جهت حفظ و تحکیم وحدت و اجماع ملی، تامین صلح و امنیت، مدیریت سیاسی و امور انتخابات، حکومت داری خوب و تحکیم روابط منطقوی و بین‌المللی) بیشتر بکوشد و جوان‌سازی حکومت را از یک اقدام گزینشی به یک اقدام عمومی مبدل بسازد.

07 سنبله 1397, 09:34 کابل
Comments