• بررسی مطبوعات چاپ کابل 15 عقرب 1397

"حادثه ی ارزگان، ویرایش حکومت و فرسایش مردم" ،" مسوولیت های هیئت دولت در ارزگان" و "مسکو نباید فراموش کند که افغانستان دولت مشروع دارد" عناوین سرمقالات برخی روزنامه های امروز چاپ کابل است.

حادثه ی ارزگان، ویرایش حکومت و فرسایش مردم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است: 

از جنگ در ولسوالی خاصِ ارزگان ده روز می‌گذرد و طی این مدت ده‌ها نفر از مردم ملکیِ این منطقه توسط طالبان کشته شده‌اند؛ اما تاهنوز حکومت برای جلوگیری از کشتارِ غیرنظامیان کاری صورت نداده و واحد کوچکی از نیروهای ارتش که برای کمک اعزام شده بودند نیز در ولسوالی مالستانِ غزنی به‌سر می‌برند. در این میان، برجسته‌ترین واکنشِ حکومت به این حادثه، صدور حکم شماره ۱۸۷۸ مورخ ۱۰ عقرب از سوی ریاست‌جمهوری بود که براساس آن، آقای غنی هیأتی را به ریاست اسدالله فلاح، مشاور رییس‌جمهور در امور حل منازعات، برای «بررسی و حل منازعۀ اخیر میان اقوام ولایت ارزگان» توظیف کرد. اما از آن‌جا که قومی خواندنِ منازعه در ارزگانِ خاص با واکنش‌های گسترده مواجه شد، صبح روزِ گذشته نسخه‌یی ویرایش‌شده از این حکم با عینِ شماره و تاریخ از سوی معاون سخنگوی ریاست‌جمهوری به نشر رسید که در آن هیأتِ مذبور برای «بررسی حادثۀ اخیر ارزگان و تلفات ملکی» توظیف شده است.

نویسنده می افزاید: 

این‌که ارگ ریاست‌جمهوری پنج روز پیش حادثۀ ارزگان را «منازعۀ اقوام» خواند، از این واقعیتِ عینی آب می‌خورد که طالبان در بسیاری از قضایا به عنوان «نیروی قومی» عمل کرده‌ و به هواخواهی از منافعِ سیاسی و اقتصادیِ یک قومِ خاص پرداخته‌اند؛ و این‌که روز گذشته نهاد ریاست‌جمهوری به اصلاحِ حکمِ نخستینِ خود می‌پردازد و با حذف واژۀ «اقوام»، از عبارت «حادثۀ اخیر ارزگان» در حکمِ ثانوی سود می‌جوید نیز از این قرینۀ ذهنی آب می‌خورد که طالبان می‌باید یک گروهِ فراقومی شناخته شوند تا صلح با آن‌ها «صلح ملی» و افغانستان‌شمول تلقی گردد.
از ویرایشِ حکم ریاست‌جمهوری باید چنین نتیجه گرفت که به‌دلیلِ غلبۀ هویت قومی بر طالبان، ارگ نیز همانندِ بسیاری از مردم افغانسـتان، طالبان را یک گروه قومی ـ ایدیولوژیک می‌شناسد و اگرچه در ظاهرِ امر می‌کوشد بر این نکتۀ جنجالی سرپوش بگذارد تا پروسۀ صلح با طالبان یک پروسۀ ملی و فراقومی نمایانده شود، اما گهگاه در قضایایی همانند حادثۀ ارزگان، ضمیر و اندرونِ خود را آشکار می‌سازد!

 

همچنین مسوولیت های هیئت دولت در ارزگان عنوان سرمقاله ی روزنامه  ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

نهادهای امنیتی کشور نتوانستند در زمان قابل انتظار، غایله ارزگان را کنترل کنند. از این رو باید پذیرفت که در برابر هجوم بیرحمانه گروه طالبان بر مردم بیدفاع و ملکی ارزگان، از جانب نهادهای حکومتی کوتاهی و سهلانگاری شده است. شهروندان ارزگان به تنهایی و بدون هیچگونه حمایتی با دستهای خالی به دفاع از خود برخاستند و قهرمانانه دفاع کردند. اکنون که حکومت مرکزی پس از فرستادن نیروی امنیتی یک هیأت با صلاحیت را نیز برای بررسی اعماق و ابعاد غایله ارزگان فرستاده است، اینک وظیفه این هیأت صاحب صلاحیت است که وظیفه خود را به صورت اساسی و وجدانی به سرانجام برساند.

نویسنده می افزاید:
اولین وظیفه این هیأت، اتخاذ تدابیر در مورد رسیدگی به وضعیت دلخراش آوارگان جنگی و زخمیهای این حادثه است. صدها خانواده، کاشانههای شان را رها کرده اند و به مناطق همجوار پناه برده اند و در هوای سرد زندگی را به سختی سپری میکنند. آوارگان نه تنها از لحاظ امکانات اولیه زندگی محروم اند که از لحاظ روحی نیز به شدت آسیب دیده اند. بسیاری از آنان کسانی خود را از دست داده اند و یا افرادی از خانوادههای شان زخمی شده اند که نیازمند به امکانات اولیه صحی میباشند.
طبیعی است که دومین خواست آوارگان و مردمی که مورد تهاجم بیرحمانه گروه طالبان قرار گرفته، رسیدگی به خساراتی است که بدون هیچگونه دلیلی به آنان تحمیل شده است. باید گفت که  وظیفه هیأت اعزامی و صاحب صلاحیت دولت تنها در این دو مهم خلاصه نمیشود، چه آن که نهادهای دیگری هم میتوانستند و میتوانند این امور را انجام بدهند. بلکه فلسفه اصلی اعزام این هیأت با چهرههای اجتماعی و حقوقی، همانا بررسی ریشهها و عوامل حادثه و تصمیمگیری دراین مورد است تا بتواند از وقوع دوباره حوادث مشابه جلوگیری نماید. 

 و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان مسکو نباید فراموش کند که افغانستان دولت مشروع دارد چنین نوشته است:

به نظر می‌رسد که تاکنون در مورد شکل و تشریفات نشست مسکو میان کابل و روسیه توافق نظر به میان نیامده است،‌ ولی با آن هم هیاتی از شورای صلح افغانستان در این نشست شرکت می‌کند. روسیه قرار است جمعه‌ی آینده نشستی را در مورد جست‌وجوی راه‌های پایان جنگ در افغانستان برگزار کند. مسکو از کابل و گروه طالبان دعوت کرده است که به این نشست نماینده بفرستند. قرار است که کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده‌ی امریکا هم به نشست مسکو نماینده بفرستد. مسکو می‌خواست این نشست را در ماه سپتامبر برگزار کند،‌ اما به دلیل مخالفت کابل آن را تا ماه نوامبر سال جاری میلادی به تعویق انداخت. 

در پایان نویسنده می افزاید:

 روسیه نباید فراموش کند که با فروپاشی نهاد دولت در سال ۱۹۹۲ در کابل، جنگ از قلمرو افغانستان فراتر رفت و تا کناره‌های قفقاز رسید. در صورتی که دولت افغانستان آسیب جدی ببیند، این بار هم تکرار همان فاجعه متصور است. تلاش‌هایی که برای پایان جنگ افغانستان صورت می‌گیرد، ‌درخور ستایش است. تمام جهان باید برای برقراری ثبات در افغانستان تلاش کنند، ‌اما همه‌ی قدرت‌ها باید مالکیت دولت افغانستان را در تلاش‌های صلح به رسمیت بشناسند. 

Tags

15 عقرب 1397, 18:57 کابل
Comments