•  العهد: بازگشت آوارگان سوری و مخالفت اروپائی‌ها

پارس تودی- روسیه از بیستم ژوئیه طرحی را به درخواست سازمان ملل و کشورهای غربی برای مشارکت در بازگرداندن آوارگان سوری به مناطق خود تهیه کرده است.

«عبیر بسام» در مطلبی در پایگاه خبری العهد لبنان نوشت، طرح روسیه با شک و تردید اروپایی ها و سازمان ملل روبرو شد که اظهارات آنان در همه رسانه ها منتشر می شود.

مخالفت اروپا با طرح روسیه در واقع با هدف تعلل و درنگ کردن است، به ویژه اینکه اروپا همچنان اعلام می کند که سوریه کشوری است که هنوز برای بازگشت آوارگان امن نیست.

روسیه این موضع را پس از نشست هلسینکی اتخاذ کرد که شانزدهم ژوئیه 2018 با مشارکت «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهوری روسیه و «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری آمریکا برگزار شد.

دو مساله اساسی پس از نشست هلسینکی

در این نشست، دو مساله اساسی مطرح شد: یکی سوریه و دیگری اوکراین. پس از این نشست، دو اقدام اساسی اعلام شد؛

اول: بازگرداندن آوارگان سوری به کشورشان و این مساله ای است که «مایک پمپئو» وزیر امور خارجه آمریکا بر آن تاکید کرد.

مساله دیگر درباره سوریه، موضوع ادلب بود که به نظر می رسد که آمریکا با وجود تبلیغات رسانه ها همزمان با آمادگی ها برای این نبرد، در آن دخالت نخواهد کرد.

مساله دوم: دیدار پوتین با «آنگلا مرکل» صدر اعظم آلمان است که طرح آغاز عملیات خط لوله انتقال گاز nord stream 2 (نورد استریم 2) در سال 2019 را با وجود مخالفت آمریکا به دنبال داشت، به ویژه اینکه این خط لوله انتقال گاز از اوکراین عبور نخواهد کرد که این مساله باعث می شود که این کشور از درآمدهای حاصله از عبور خط انتقال گاز روسیه در خاک آن کشور محروم شود.

در نشست سران روسیه و آلمان، موضوع سوریه و تصمیم روسیه مبنی بر مطرح کردن بازگشت آوارگان سوری به مناطق و روستاهای خود بررسی شد، اما موضع آلمان با روسیه هماهنگ و همسو نبود که این موضع با استناد به تصمیم اتحادیه اروپا مبنی بر معرفی سوریه به عنوان کشور ناامن اتخاذ شده است.

به زعم اتحادیه اروپا، این تصمیم به مخالفت نظام سوریه با مشارکت «معارضان خارج نشین» در قدرت مربوط است.

مشارکت «معارضان» در قدرت از نظر اروپا و آمریکایی ها، چه مفهومی دارد

مطرح کردن «معارضان» دلیلی مستقیم برای این است که غرب گمان می کند، قادر است به ویژه پس از «بهار عربی»، دولت ها یا افرادی طرفدار آن ها را در وزارت خانه ها و پارلمان های کشورهای جهان سوم از طریق کودتاهایی که از آن ها حمایت می کند، به خدمت بگیرد.

فرقی نمی کند که این کودتا نظامی، سیاسی یا مردمی باشد؛ با نام انقلاب و غربی ها این امکان را دارند که انقلاب ها و تحرکاتی را که با استراتژی آن ها مغایرت دارد، به شکست بکشانند.

غرب بر این باور است که شاید اگر این تجربه در سوریه موفق باشد، می توان آن را با کمی تغییرات مناسب با کشورهای همسایه مانند ترکیه و ایران اجرا کرد.

شکست مشارکت معارضان، دلیل قاطعی بر شکست غرب در زمینه دخالت در امور داخلی و سیاسی و اقتصادی سوریه و در واقع به معنای شکست در برنامه ریزی برای آن چیزی است که انقلاب نامیده شده است.

همچنین عدم مشارکت به اصطلاح معارضان سوریه به طور کلی به این معناست که غرب به طور کل قادر نیست دستاوردهایی را که به هم پیمانان خود وعده داده بود، به آن ها بدهد که این مساله در آینده اعتبار و صداقت آن ها را در هر تجربه ای به محک می گذارد.

مسئولان اتحادیه اروپا به بسیاری از خبرگزاری ها گفته اند؛ مادامی که «بشار اسد» رئیس جمهوری سوریه به معارضان سوری اجازه مشارکت در حکومت ندهد، اتحادیه اروپا به موضع خود مبنی بر عدم ارائه اموال برای بازسازی سوریه و یا حتی ارائه کمک به منظور بازگرداندن آوارگان سوری به مناطق خود پایبند است.

اقرار جمعی اروپائی ها به مشروعیت دولت سوریه به ریاست بشار اسد

این همان مساله ای است که رویترز در گزارشی به آن پرداخته و اعلام کرده است که اتحادیه اروپا از گروه های معارض سوری در جنگ چندجانبه حمایت می کند و این پایه و اساس اختلافات میان طرف های منطقه ای و جهانی درباره چگونگی خاموش کردن آتش جنگ در سوریه از هفت سال پیش است و این سخن بسیار دقیق است.

از این رو، هر گونه مشارکت اروپایی ها در بازسازی سوریه به معنای عقب نشینی کامل از نقش اروپا به نفع پیشرفت نقش روسیه و نیز تایید آن به شمار می رود.

همچنان که دلایل زیادی برای ارائه کمک مالی به سوریه در این مرحله از سوی اروپائی ها وجود دارد که مهم ترین آن تعامل اروپائی ها با سوریه به عنوان کشوری دارای حاکمیت و قادر به بازسازی خود است.

این مساله در نوع خود، به منزله اذعان به شکست در سوریه به نفع دولت و نظام این کشور است.

همچنانکه به منزله اقرار جمعی اروپائی ها به مشروعیت دولت سوریه به ریاست بشار اسد است.

اروپائی ها و آمریکایی ها همچنان از مشارکت در بازگرداندن آوارگان سوری به وطنشان اجتناب می کنند.

اعلام طرح روسیه کمی قبل از نبرد ادلب صورت گرفته که از لحاظ سیاسی و نظامی به معنای پایان جنگ علیه سوریه و خارج شدن کامل نیروهای نظامی ترکیه و آمریکا از اراضی سوریه است.

نگرانی ترکیه درباره ادلب، ترس از بازگشت تروریست ها به آن کشور است

بر اساس آنچه گفته شد؛ ادعای آنکارا و نگرانی اش درباره به خطر افتادن جان سه و نیم میلیون نفر در صورت آغاز عملیات نظامی در ادلب، ریشه در ترسش از فرار عناصری به خاک ترکیه دارد، عناصری که در واقع مزدور و جیره خوار هستند و هیچ یک از جهانیان خواهان بازگشت آن ها نیستند؛ چرا که هم خود آنها و هم خانواده هایشان باری بر دوش هر جامعه به شمار می روند.

نباید فراموش کرد که روسیه نیز از نفوذ این عناصر مزدور به اراضی خود نگران و بیمناک است.

از این رو، درخواست برای بازگشت آوارگان عملاً به منزله درخواست بازگشت اهالی به مناطق امن است، به ویژه اینکه این کار طی هماهنگی کامل با دولت سوریه صورت می گیرد.

روند تحولات در سوریه، تمام برنامه ریزی ها در منطقه را نقش بر آب کرد.

اروپائی ها و آمریکایی ها همچنان مانور می دهند و دست کم برای حفظ آبروی خود و دستیابی به منافع و دستاوردهای سیاسی با مشارکت در بازگشت آوارگان سوری به کشورشان مخالفند.

مترجم: کبری آقایی

133/110

بیشتر بخوانید:

اعتراف آلمان به شکست سیاست اروپا در بحران سوریه/ تحلیل

اسپوتنیک: آیا اروپا از تلاش‌های مسکو در سوریه حمایت خواهد کرد؟ 

 

۲۱ شهریور ۱۳۹۷, ۰۷:۲۳ تهران
کامنت