• بهای حضور در افغانستان برای امریکا (بخش دوم)

سیاستہای استعماری امریکا در افغانستان باعث نگرانی آن دستہ از کشورہا در منطقہ گردید کہ امریکا با آنان رقابت دارد و میخواہد با استفادہ از خاک افغانستان سیاستہای خود را عملی سارد کہ متقابلا کشورہای منطقہ نیز در صدد مقابلہ با این سیاستہای امریکایی شدہ اند کہ میشود گفت غرب و شرق دارند در یک تقابل جدید قرار می گیرند و بار دیگر بسوی جنگ سرد به پیش میروند

گزارش رادیو پشتو

شنبه 1397/06/17

تهیه و تنظیم : عاشق حسین طوری

بگزارش رادیو پشتو در بخش نخست گزارش تحت عنوان "بهای حضور در افغانستان برای امریکا" این نتیجه بدست آمده که 160 هزار نیروی امریکایی و ناتو با آن همه سلاح ها و تجهیزات مدرن از توپ و تانک گرفته تا هواپیماها و چرخبالهای خیلی پیشرفته در مقابل چند هزار جنگجوی مخالف بالاخره شکست خورده اند و اکنون این پرسش مطرح است که این مخالفین مسلح چند هزار نفری که چنین جنگ فرسایشی را در مقابل یک ابرقدرت همچون امریکا و متحدین اش به پیش برد، چگونه توانستند این کار را انجام دهند؟ از کجا نیازهای خود را تامین کردند؟ که در این باره می توان به دو مورد اشاره کرد:

نخست اینکه باید دید بعد از فروپاشی حکومت طالبان در سال 2001 چه کشورهایی به طالبان پناه دادند و آنان را بازسازی و مجددا سازماندهی کردند که پاکستان در صدر آن کشورهاست. اما نمی شود امریکا را در این زمینه از نظر دور انداخت که ظاهرا با طالبان مبارزه می کرد ولی در خفا با هماهنگی آن بود که پاکستان برای ادامه جنگ در افغانستان، طالبان را که حتی شکست خود را پذیرفته بودند، مجددا آماده کردند و آهسته آهسته با گذشت سالهای متمادی اهداف اصلی امریکا برای کشورهای منطقه آشکار گردید ، بویژه در سالهای اخیر که داعش را نیز ایجاد کرد،  کہ این امر باعث شد برخی از این کشورہای منطقہ نیز با یک سری گروهها در طالبان ارتباط برقرار کردند تا هم آنان را به مذاکرات صلح با دولت تشویق کنند و هم درمقابل پروژہ امریکایی داعش به آنان کمک نمایند و جنگ نیز ابعاد جدید به خود بگیرد و می شود گفت که غرب و شرق دارند در یک تقابل جدید قرار می گیرند و بار دیگر بسوی جنگ سرد به پیش میروند. مثلا امریکا که چندی پیش اعلان کرد دیگر به افسران نظامی پاکستان آموزش نمی دهد، روسیه این خلا را پر کرد و گفت که حاضر است به افسران نظامی پاکستان آموزش دهد و یک تفاهمنامه نیز در این باره بین اسلام آباد و مسکو به امضا رسیده است و روابط دیگرنیز بین این دو کشور که از قبل رو به افزایش می باشند و این وسط افغانها اند که قربانی این تقابل شرق و غرب و حضور امریکائیها درافغانستان اند و عمده استدلال مخالفین مسلح دولت افغانستان نیز این است که با حضور امریکا و ناتو در کشورشان مخالف اند و تا این حضور ادامه داشته باشد، جنگ نیز علیه آنان بگفته مخالفین ادامه خواهد یافت و کشتن نیروهای امنیتی افغانستان را نیز به همین علت روا می دانند که می گویند چرا پشت نیروهای امریکایی و ناتو قرار دارند؟ اینکه مخالفین مسلح برای کدام هدف سیاسی می جنگند یا مورد استفاده قرار می گیرند یک بحث جداگانه ای است یا اینکه استدلال آنان چقدر موجه است یا نیست، این هم بحث جداگانه ای است ولی جنگ ادامه دارد و عامل آن نیز حضور امریکا در افغانستان است. اینکه برخی کشورهای همسایه و منطقه به طالبان کمک می کنند در این باره باید گفت که آنان از حضور امریکا و ناتو در افغانستان نگرانند. حتی پاکستان که بنوعی با امریکا همدست بوده است و سابقه دوستی طولانی با امریکا دارد، نیز اکنون تحمل حضور این کشور درافغانستان را ندارد. این کشورهای منطقه به خود این حق را می دهند که از حضور امریکا در افغانستان نگران باشند و فقط دولت افغانستان است که نیاز ندارد از این حضور احساس نگرانی کند.چون اگر کشته می شوند، افغانها اند ولی فرزندان حاکمان افغانستان که کشته نمی شوند و کشورهای منطقه که امریکا با آنان رقابت نیز دارد از حضور امریکا در افغانستان احساس خطر می کنند و دفاع از منافع ملی خود را حق خود می دانند و اکنون مسئله اساسی این است که افغانها که از یکسو بخاطر منافع ملی خود قربانی می دهند ولی از سوی دیگر قربانی حضور منافع امریکا در افغانستان نیز می باشند

 

ولی اگر امریکا در کنارش نباشد، شاید کشورهای منطقه خطر را احساس نکنند و خطر عمده از حضور امریکا است. اکنون پرسش عمده این است که امریکا تا کی در افغانستان به حضورش ادامه خواهد داد ؟ چون حضور ناتو به حضور امریکا بستگی دارد .اگر امریکا افغانستان را ترک می کند، ناتو یک روز هم در افغانستان نمی ماند و افغانها تا کی قربانی حضور امریکا خواهند بود و حکومت افغانستان که بر سر مسائل جانبی و درجه دو خود را درگیر کرده اند، چرا به این مسئله اصلی کمی فکر نمی کنند؟ چرا یک راه حل اساسی برای این مشکل پیدا نمی کنند ؟ یا دهها احزاب سیاسی افغانستان اگر برسر مسئله افغانستان می توانند هماهنگ شوند، چرا برسر این مسئله اساسی (جضور امریکا) هماهنگ نمی شوند ؟

دوم اینکہ نیروہای امنیتی افغانستان کہ کمک مالی امریکا تشکیل شدہ اند بیشتر شان بخاطر فقر وارد این تشکیلات شدند تا بتوانند مخارج زندگی خانوادہا شان را تامین نمایند و از انگیزہ و ارق ملی برای جنگیدن برخوردار نیستند حتی در خیلی از مواقع یا با طالبان معاملہ میکنند تسلیم میشوند سلاح ہای کہ در پایگاہہا یا در پاسگاہہا دارند تحویل آنان(طالبان) میدہند یا ہم فرار میکنند ہمہ تاسیسات و امکانات را طالبان تصرف میکنند البتہ فساد مالی در ردہ ہای بالا  نیروہای امنیتی افغانستان نیز باعث بی انگیزہ شدن نیروہای ردہ پایین نیروہا شدہد است کہ این امر نیز بہ نفع طالبان تمام شدہ است۔/

 

 

ټیګونه

Sep 08, 2018 10:00 Asia/Kabul
کمنټونه