قوس 16, 1399 15:10 Asia/Kabul

افغانستان و ایران، دو کشور همسایه با مشترکات دینی و تاریخی هستند و گسترش روابط اقتصادی میان این دو کشور می تواند در بهبود روابط فرهنگی و سیاسی هم تاثیر زیادی داشته باشد و راه آهن خواف-هرات گام بسیار مثبت در حوزه تجارت بین دو کشور ایران و افغانستان است که می تواند این روابط را تقویت کند.

سیدآقا موسوی نژاد استاد دانشگاه و کارشناس اقتصادی در گفت و گو با خبرنگار رادیو دری، خط آهن خواف-هرات را به عنوان یکی از پروژه‌های ترانزیتی برای افغانستان برشمرد و گفت: افغانستان کشوری محاط به خشکه است و همیشه نیازمند بنادر آبی کشورهای همسایه خود بوده  و راه اندازی راه آهن یکی از اقدامات بسیار اساسی در موضوع تجارت برای افغانستان است که این کشور می تواند کالاهای خود را از این طریق به خارج از افغانستان ارسال و اجناس مورد نیاز خود را نیز وارد کند.

وی افزود: یکی از وسایل حمل و نقل ارزان، راه آهن است که معمولا در اکثریت کشورها مورد استفاده قرار می گیرد و این در نرخ کالا و هزینه تمام شده می تواند تاثیر بسیار زیادی داشته باشد تا به یک قیمت مناسب در دسترس مشتری و مصرف کننده برسد.

موسوی نژاد اظهار داشت: روابط تجاری نقش قابل توجهی در روابط سیاسی دارد و کشورهایی که با یکدیگر داد و ستد تجاری دارند، در بهبود روابط سیاسی هم تاثیر گذار است و افغانستان با جمهوری اسلامی ایران، دو کشور همسایه با مشترکات دینی و تاریخی هستند و هرچه این روابط اقتصادی میان این دو کشور گسترش پیدا کند، در بهبود روابط سیاسی کمک زیادی خواهد کرد.

این استاد دانشگاه خاطر نشان ساخت: افغانستان باید از ظرفیت های ترانزیتی کشورها استفاده کند که راه آهن خواف-هرات گام بسیار مثبتی هم در حوزه تجارت بین دو کشور ایران و افغانستان است که می تواند روابط دو کشور را تقویت کند و هم افغانستان به راه های آبی وصل کند.

وی تصریح کرد: راه آهن خواف-هرات می تواند افغانستان را به تمام خطوط ریلی جهان وصل کند که این باعث رشد و شکوفای اقتصاد افغانستان خواهد شد و باید از این ظرفیت بوجود آمده به خوبی استفاده شود.

موسوی نژاد افزود: افغانستان به تازگی بندر چابهار را برای حمل و نقل کالاهای خود انتخاب کرده است که راه آهن خواف-هرات می تواند این کشور را به این منطقه مهم اقتصادی وصل کند که این برای افغانستان بسیار حیاتی است.

لازم به یادآوری است که طرح موضوع خط آهن ایران به هرات در غرب افغانستان در اوایل دهه هشتاد خورشیدی در چارچوب مذاکرات طرفین و برخی اسناد مبادله شده، نظیر قانون موافقت‌نامه مسیرهای حمل‌ونقل بین‌المللی ایران، افغانستان، ازبکستان، مصوب سال ۱۳۸۲، همچنین برنامه کمک‌های جمهوری اسلامی ایران به بازسازی افغانستان در آن مقطع زمانی، عملیات اجرایی آن،  پیرو تفاهم بین وزارت راه و ترابری با وزارت فوائد عامه افغانستان، به‌عنوان یکی از پروژه‌های بزرگ با مسئولیت شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل ایران آغاز شد.

کلیدواژه